محمد(ص) با کیست؟

آزادگی و حق‌گرایی در آیین رسول اکرم(ص)

دریافت فایل PDF

  • رسول خدا(ص) فرمود: محبوب‌ترین دین‌ها نزد خدا آیین حق‌گرا [=حنیف] است؛ پس هرگاه دیدى که امت من به ستمگر نمی‌گویند: «تو ستمگرى»، بى‌تردید از دست رفته‌اند. (میزان‌الحکمه، ص1811)
  • امام علی(ع): بارها از پیامبر(ص) شنیدم که می‌فرمود: «ملتی که حق ضعیفان را از زورمندان بدون ترس و لرز نستاند هرگز پاک نمی‌شود و روی سعادت نمی‌بیند.» (نهج‌البلاغه، نامه 53)
  • ساعتی عدالت، بهتر از شصت سال عبادت است که شبش به عبادت و روزش به روزه‌داری بگذرد و یک ساعت بی‌عدالتی در حکومت، نزد خدا بدتر از شصت سال گناه است. (میزان‌الحکمه، ص3495)
  • هر آینه گره‌های اسلام یکی‌یکی گشوده خواهد شد و هر گاه گرهی باز شود مردم به گره بعدی آن خواهند پرداخت. اولین گرهی که باز می‌شود زیر پا گذاشتن داوری عادلانه است و آخرینِ آن نماز. (میزان‌الحکمه، ص ۲۵۵۵)
  • همانا پیشینیان شما هلاک شدند، زیرا اگر بزرگی از ایشان دزدی می‌کرد رهایش می‌کردند و چون ضعیفی دزدی می‌کرد بر وی حد جاری می‌ساختند. (میزان‌الحکمه، ص1049)
  • امام حسین(ع)، به نقل از رسول خدا(ص) فرمود: هر که فرمانراوایی ستمگر را ببیند که حرام‌های خدا را حلال می‌شمرد، پیمان خدا را می‌شکند، با سنت رسول خدا مخالفت می‌کند و در میان بندگان خدا بر اساس گناه و تجاوز رفتار می‌کند، و نه با کردار خود بر او بشورد و نه با گفتار خود، آنگاه بر خداست که [در روز جزا] او را به همان جایگاهی در آورد که آن ستمگر را در می‌آورد. (سیرهٔ نبوی،مصطفی دلشاد تهرانی، ج2، ص226)
  • به زودی پیشوایانی بر شما حکومت می‌کنند که ارزاق شما را در اختیار می‌گیرند، و سخن می‌گویند و دروغ می‌گویند، و عمل می‌کنند و بد می‌کنند، از شما راضی نمی‌شوند مگر آنکه زشتِ ایشان را خوب جلوه دهید، و دروغ‌های ایشان را تصدیق کنید، و حق را به ایشان دهید تا راضی شوند. هر گاه ظلم کردند با ایشان جنگ کنید، هر کس در این راه کشته شود از من است و من از اویم. (خاتم‌النبیین(ص)، علی کمالی، ص‌321)
  • هر کس در راه دفع ظلم از خودش کشته شود، شهید است. چه مرگ گوارایی است که شخص در راه احقاق حق خود بمیرد. (خاتم‌النبیین(ص)، ص334)
  • هر كه در راه دفاع از خانوادهٔ خود به ستم كشته شود، شهيد است و هر كه در راه دفاع از مال خود مظلومانه كشته شود، شهيد است و هر كه در راه دفاع از همسايهٔ خود به ستم كشته شود، شهيد است و هر كه به خاطر خداوند عزّ وجلّ كشته شود، شهيد است (میزان‌الحکمه، ص۲۸۸۳).
  • چون روز قیامت شود منادی‌ای ندا دهد: کجایند ستمگران و یاران آن‌ها؟ هر کسی که دواتی برای آنان لیقه کرده، یا سرِ کیسه‌ای را برای آنان بسته، یا قلمی ‌برای آنان در مرکّب فرو برده است. پس آنان را نیز با ستمگران محشور کنید. (میزان‌الحکمه، ص3381)
  • هر کس با انجام کاری که خدا را ناخشنود مى‌کند فرمانروایی را خشنود سازد، از دین خدای عزّوجلّ خارج شده است. (میزان‌الحکمه، ص3335)
  • هر کس به قصد خشنودىِ فرمانروا مسلمانی را بترساند، در روز قیامت، او را در غل و زنجیر مى‌‌آورند. (حکمت‌نامهٔ پیامبر اعظم(ص)، ج8، ص505)
  • [امام حسین(ع) از پیامبر اکرم(ص) روایت نمود:] کسی که دینش را از راه تفکر در نعمت‌های خدا، و تدبر در کتاب او و فهم سنت من به دست آرد، کوه‌ها بجنبند و او از جا نجنبد. و کسی که دینش را از دهان افراد فراگیرد و دنباله‌رو آنان شود، افراد او را به هر سو ببرند و دینش در معرض بزرگ‌ترین زوال است. (گزیده‌ای از سخنان امام حسین(ع)، محمد حکیمی، ص44)
  • طاعت و نیکی آن است که جان بدان قرار گیرد و دل به آن آرام یابد و گناه آن چیزی است که جان بدان قرار نگیرد و دل به آن آرام نیابد، هرچند فتوادهندگان خلاف آن را به تو فرمان دهند. (میزان‌الحکمه، ص6761)
  • پیامبر(ص) سپاهى را گسیل داشت و مردى را فرمانده آنان كرد و به سپاهیان فرمود تا دستورهاى او را بشنوند و اطاعت كنند. آن مرد آتشى افروخت و به سپاهیان دستور داد خود را در آن بیندازند. گروهى از وارد شدن به آتش سر باز زدند و گروهى مردد بودند كه وارد آتش شوند یا نه. این خبر به پیامبر(ص) رسید، فـرمود: «اگر به درون آتش مى‌رفتند براى همیشه در آتش بودند.» آن‌گاه فرمود: «در معصیت خدا نباید از هیچ كس اطاعت كرد.» (میزان‌الحكمه، ص235)
  • دورترين مردم از خداوند دو مردند: مردى كه با حكمرانان همنشينى كند و هر حرف ناحق و ظالمانه‌‌اى زدند گفته آنان را تصديق كند، و آموزگار كودكان كه ميان آنان برابرى را مراعات نكند و در حق يتيم، خدا را در نظر نگيرد. (میزان‌الحکمه، ص6799)
  • هر يك از شما در دنيا سخن حقى را بگويد تا بدان وسيله باطلى را دفع كند يا حقى را يارى رساند، مقامش برتر از (مقام و ارزش) هجرت با من است. (میزان‌الحکمه، ص6605)
  • پشیمان‌ترین مردمان در روز رستاخیز کسی است که آخرت خود را برای دنیای دیگری بفروشد. (میزان‌الحکمه، ص1193)
  • به کسى غیر از خدا تکیه نکن، که خداوند، تو را به هم او وامى‌‌گذارد. (حکمت‌نامهٔ پیامبر اعظم(ص)، ج8، ص365)
  • آنگاه که بدکار ستوده شود، عرش مى‌لرزد و پروردگار به خشم مى‌آید. (حکمت‌نامهٔ پیامبر اعظم(ص)، ج14، ص381)
  • دوست داشتنِ مدح و ثناى مبالغه‌آمیز، نسبت به دین، کور و کر مى‌سازد و خانه‌ها را [از اهلش] خالى مى‌کند. (حکمت‌نامهٔ پیامبر اعظم(ص)، ج14، ص377)
  • در دهان مدیحه‌سرایان خاک بپاشید. (خاتم‌النبیّین، ص85)
  • روز قیامت بدترین مردم در پیشگاه خدا کسانی هستند که مردم از ترس گزندشان به آن‌ها احترام بگذارند. (میزان‌الحکمه، ص2691)
  • مردی را به این اتهام که می‌خواسته پیامبر(ص) را به قتل برساند دستگیر کردند و نزد پیامبر(ص) آوردند. پیامبر(ص) دستور داد او را رها کنند و به آن مرد گفت: «نترس، بر فرض که چنان قصدی هم داشته‌ای، اما بر من که دست نیافته‌ای.» (سیرهٔ حکومتی پیامبر اسلام(ص)، حسین جوان‌مهر، ص127)
  • مردی نزد پیامبر(ص) آمد و در حالی‌که با او سخن می‌گفت مضطرب می‌نمود. پیامبر فرمود: «بر خود آسان گیر! من پادشاه نیستم، من پسر زنی هستم که گوشت ماندهٔ خشک شده می‌خورد.» (میزان‌الحکمه، ص6197)
  • امام على(ع): شمشیر پيامبر خدا را برداشتم. ديدم بر قبضهٔ آن سه جمله آويخته است: «به كسى كه از تو بُريده است، بپيوند و به كسى كه به تو بدى كرده است، خوبى كن و حق را بگو، هر چند به زيان خودت باشد». (حکمت‌نامهٔ پیامبر اعظم(ص)، ج8، ص125)
  • آنگاه که پیامبر(ص) در روز فتح مکه به قریش استیلا یافت، از خون وحشی – قاتل حمزه – گذشت. هند دختر عتبه – همسر ابوسفیان – که گوش‌ها، زبان و دست‌های حمزه را بریده و قلب و جگرش را دریده و به دندان جویده بود، عفو کرد. عکرمه بن ابی جهل را بخشود. همو که مال زیادی برای از پا درآوردن رسول خدا (ص) خرج کرده بود. هبّار بن اسود بن مطلّب را بخشود، همان که دخترش زینب را‌ترسانده و باعث سقط جنین او شده بود. (سیرهٔ حکومتی پیامبر اسلام(ص)، ص122)
  • در میان بندگان، خداوند آن کس را بیشتر دشمن می‌دارد که جامه‌اش بهتر از کردارش باشد؛ جامه‌اش جامهٔ پیامبران باشد و کردارش کردار جباران و گردنکشان. (میزان‌الحکمه، ص۱۹۴۱)
  • گروهی از امّت من باشند که در سیمای آنها داغ عبادت است، قرآن قرائت می‌کنند امّا از گلوی آنها تجاوز ننماید. آنگونه از دین بیرون روند که تیر از کمان خارج شود، آنها بدترین خلق هستند. (آثار الصّادقین، ج 17، ص291)
  • گناه كردن مردم تو را از گناهت غافل نكند […] و مردم را از رحمت خداى عزّوجلّ كه تو خود بدان امید بسته‌اى نومید مگردان. (میزان‌الحكمه، ص4275)
  • تا جایى كه مى‌توانید مجازات‌ها و حدود را از مسلمانان دور كنید … اگر امام [یا قاضی] در بخشودن خطا كند بهتر است تا در كیفر دادن گرفتار خطا شود. (میزان الحکمه، ص1045)
  • خدا را به یاد فرمانروایان امتم پس از خود می‌آورم … [و از آنان می‌خواهم که] مردم را به فقر گرفتار نکنند که [در این صورت مردمان] کافر شوند و از دین بیرون روند، و درِ خانهٔ خود را به روی مردم مبندند که در این صورت قدرتمندان و توانگران ایشان، ضعیفانشان را خواهند خورد! (ترجمه الحیاة، ج3، ص522)
  • هرکس که مردی را بر ده تن امیر کند و بداند که در میان آن ده تن کسی دیگر شایسته‌تر از اوست، قطعاً به خدا و رسولش خیانت کرده است. (خاتم‌النبیین، ص361)
  • اگر طلبکاری شکایت بدهکار خود را نزد حکم‌رانی ببرد و تنگ‌دستیِ بدهکار بر حکم‌ران معلوم شود، بدهکاری از دوش آن بدهکار برداشته می‌شود و به گردن حکم‌ران می‌افتد و او باید از اموال مسلمانان که در اختیار دارد بدهی او را بپردازد. (میزان‌الحکمه، ص7137)
  • نزدیک است که فقر به کفر انجامد. (میزان‌الحکمه، ص4655)
  • از بهترین اعمال در نزد خدا، خنک کردن جگرهای سوخته و سیر کردن شکم‌های گرسنه است. سوگند به آن کس که جان محمّد به دست اوست، به من ایمان نیاورده است آن بنده‌ای که سیر بخوابد و برادر (یا همسایه) مسلمانش گرسنه باشد. (ترجمه الحیاة، ج 5، ص304)
  • خداوند در روز قیامت به مردم آبادی‌ای که در آن کسی شب را گرسنه به روز رسانده نگاه نمی‌کند. (ترجمه الحیاة، ج 4، ص 547)
  • مردی نزد پیامبر(ص) آمد و گفت: «آیا در اموال حقی جز زکات وجود دارد؟» پیامبر(ص) فرمود: «مسلمان باید هرگاه گرسنه‌ای از او غذا بخواهد غذایش دهد و هرگاه برهنه‌ای از او لباس خواهد وی را بپوشاند.» آن مرد گفت: «بیم آن می‌رود که دروغ بگوید.» پیامبر(ص) فرمود: «آیا بیم آن نمی‌رود که راست بگوید؟» (میزان‌الحکمه، ص2339)
  • در دانش با یکدیگر یکرنگ باشید، زیرا خیانت هر یک از شما در علمش بدتر از خیانت کردن در مال است و در روز قیامت خداوند از شما بازخواست مى‌کند. (میزان‌الحکمه، ص4003)
  • به زیادی نماز و روزه و حج و احسان و ورد و ذکر شبانه مردم منگرید، بلکه به راستگویی و امانت‌داری آن‌ها توجه کنید. (میزان‌الحکمه، ص2997)
  • سوگند به آن خدایی که جانم به دست اوست که داخل بهشت نمی‌شوید مگر آنکه ایمان بیاورید و ایمان نمی‌آورید مگر آنکه یکدیگر را دوست داشته باشید. (آثارالصادقین، ج3، ص56)
  • هرگونه که باشید همان‌گونه بر شما حکومت می‌شود. (میزان‌الحکمه، ص6853)
  • وای بر آن کس که نمی‌داند و وای بر کسی که می‌داند و کاری نمی‌کند. (آثارالصادقین، ج13، ص594)
  • آنكه بترسد شبانه به راه افتد، و آنکه همهٔ شب ره پویید، به منزل مقصود رسید. (میزان‌الحکمه، ص۱۵۷۵)

***

والا پیام‌دار محمد!

گفتی که یک دیار

هرگز به ظلم و جور نمی‌ماند استوار

آنگاه تمثیل‌وار کشیدی عبای وحدت

بر سر پاکان روزگار.

در تنگ پر تبرک آن نازنین عبا

دیرینه، ای محمد

جا هست بیش و کم آزاده را

که تیغ کشیده است بر ستم؟

سیاوش کسرایی، مرداد ۱۳۵۶

// // ?>


خردمندی و مهربانی – گزیده‌ای از سخنان امام رضا(ع)

دریافت نسخهٔ pdf (مخصوص چاپ)

  • از پیامبر اکرم(ص) نقل فرمود که: اوج خردمندی – پس از ایمان به خدا – دوستی کردن با مردم و نیک‌خواهی برای هر انسانی است؛ چه نیکوکار باشد و چه بدکار. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • نامه­‌ای از نیشابور به مأمون رسید، به این مضمون که: مردی زرتشتی هنگام مرگ وصیت کرده است که مال زیادی را از اموال او میان بینوایان و تهیدستان تقسیم کند. و قاضی نیشابور آن اموال را میان تهیدستان مسلمان تقسیم نموده است.
    مأمون به امام رضا (ع) گفت: ای سرور من، در این موضوع چه نظری داری؟ امام فرمود: زرتشتیان به­ طور معمول تنها به بینوایان مسلمان کمک نمی­‌کنند. نامه­‌ای به قاضی نیشابور بنویس تا همان­ مقدار مال را از مالیات­‌های مسلمانان بردارد و به بینوایان زرتشتی بدهد. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • شخصی از امام رضا(ع) پرسید: «خواهرم وصیت کرده‌است برای گروهی از مسیحیان [که به آنان مالی بدهم]، و من می‌خواهم این [مال] را به گروهی از همکیشان مسلمان بدهم [،آیا چنین کنم؟].» امام فرمود: وصیت را همان­طور که هست اجرا کن. خداوند بزرگ گفته است: «گناه آن بر کسانی است که آن [وصیت] را تغییر بدهند» [سوره­ بقره، ۱۸۱]. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • بدان که حق برادران واجب و فریضه است … . خویشتن و اموال‌تان را بذل ایشان نمایید و در هر چیز که شریک شدن و برابری رواست با آنان به مساوات رفتار کنید و در مواهب زندگی‌تان یکدیگر را شریک نمایید. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • یکی از یاران امام گوید: به امام رضا(ع) عرض کردم: «اگر پدر و مادرم مذهب حق را نشناسند دعایشان کنم؟» فرمود: «برای آنها دعا کن و از جانب آنها صدقه بده، و با آنها مدارا کن، زیرا رسول خدا (ص) فرمود: خدا مرا به رحمت فرستاده نه به بی‌مهری و نافرمانی.» (اصول کافی، ج۳، ص۲۳۲)
  • نیکى به پدر و مادر واجب است اگر چه مشرک باشند، ولى در معصیت خالق از آنان نباید اطاعت کرد. (میزان‌الحکمه، ج۱۳، ص۴۹۳)
  • از علی‌ابن‌ابی‌طالب (ع) نقل فرمود که: «کسی که دین‌داری [ادعایی] او اطاعت از مخلوق در [کاری که] معصیت خالق [در آن است] باشد، دین ندارد.» (مسند الامام الرضا، ج۲، ص ۲۷۵)
  • نباید کسی دست دیگری را ببوسد؛ چرا که بوسیدن دست کسی همچون نماز گزاردن [و عبادت] برای اوست. (تحف‌العقول، باب سخنان امام رضا(ع))
  • از پیامبراکرم (ص) نقل فرمود که: «به بسیاریِ نماز و روزه و حج و بخشش و ناله‌های شبانه آنان نگاه نکنید، بلکه به راستیِ گفتار و ادای امانت ایشان بنگرید.» (مسند الامام الرضا، ج۱، ص۲۷۴)
  • امام رضا (ع) شنید که یکى از اصحابش مى­گوید: «خدا از رحمت خویش محروم کند کسى را که با على (ع) جنگید.» حضرت فرمود: «بگو: به جز آنان که توبه کردند و [خویشتن را] اصلاح نمودند» آنگاه فرمود: «گناه کسی­که [به ادعای بی­طرفی و تقواپیشگی یا به­دلیل دنیاطلبی] از آن حضرت جدایی گزید و [از این عمل خویش] توبه نکرد بزرگتر از گناه کسی است که با او جنگید اما بعد توبه کرد.» (میزان‌الحکمه، ج۲، ص۱۳۳)
  • از پیامبراکرم (ص) نقل فرمود که: «از ما نیست کسی­که به مسلمانی خیانت کند یا به او ضرری برساند یا با او حیله کند.» (مسند الامام الرضا، ج۱، ص۲۷۹)
  • میان خدا و هیچ‌کس خویشاوندی نیست، و ولایت و دوستی خدا جز به طاعت (و عمل) حاصل نمی‌آید. پیامبر(ص) به فرزندان عبدالمطلب [= خانوادهٔ پدری‌اش] گفت: اعمال خود را نزد من بیاورید، نه حَسَب‌ها و نَسَب‌هایتان را. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • یکی از یاران امام گوید: در مسافرت امام ابوالحسن علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) به خراسان با او همراه بودم، روزی همگان را بر سر سفره فراخواند، و خدمتگزاران نیز از سیاه و غیرسیاه آمدند و بر سر سفره نشستند. به او گفتم: «فدایت شوم، آیا بهتر نیست که برای اینان سفره‌ای جداگانه گسترده‌شود؟» امام گفت: «خاموش! خدای همه یکی است، و مادر یکی، و پدر یکی [پس تفاوت و تبعیضی نیست]، و پاداش به کردار است.» (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • فضل­بن­سهل در حضور مأمون از امام رضا (ع) پرسید: «اى ابالحسن! آیا مردم [در زندگی‌شان] مجبورند؟» فرمود: «خداوند عادل‌تر از آن است که بندگانش را مجبور کند و سپس [به واسطهٔ اعمال و انتخاب‌هایشان] مجازاتشان کند.» پرسید: «پس آزاد و رهایند؟» فرمود: «خداوند حکیم‌تر از آن است که بنده‌اش را رها کند و او را به خود واگذارد.» (میزان‌الحکمه، ج۲، ص۱۶۶)
  • شخصی از امام رضا (ع) پرسید: «امروزه حجت بر مردم چیست؟» فرمود: «همان عقل است؛ که به وسیلهٔ آن کسی‌که سخن راست [و حق] را از جانب خدا می‌گوید شناخته می‌شود، پس [انسان] او را تصدیق می‌کند؛ و کسی‌که بر خدا دروغ می‌بندد شناخته می‌شود، پس [انسان] او را دروغگو می‌شمُرَد.» (تحف‌العقول، کلمات قصار امام رضا(ع))
  • از پیامبر اکرم (ص) نقل فرمود که: علم پیشوای عمل است. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • ایمان سخنی است که گفته‌می‌شود، و عملی است که انجام می‌گیرد، و شناختی است که با عقل حاصل آید. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • خداوند عقل را آفرید سپس به او گفت: […] به عزّت و جلال خودم سوگند، مخلوقی زیباتر -در نزد خود- و دوست‌داشتنی‌تر از تو نیافریدم. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • دوست هر آدمى عقل اوست و دشمن او جهلش. (میزان‌الحکمه، ج۷، ص۵۰۵)
  • بالاترین مرتبهٔ عقل این است که انسان خودش را بشناسد. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • فروتنى درجاتى دارد: این­که انسان ارزش و جایگاه خویش را بشناسد و با طیب خاطر خود را در آن جایگاه قرار دهد؛ دوست داشته باشد با مردم همان‌گونه رفتار کند که انتظار دارد با او رفتار کنند؛ اگر بدى دید آن را با خوبى جواب دهد؛ خشم خود را فرو خورد و از مردم درگذرد، و خداوند نیکوکاران را دوست دارد. (میزان‌الحکمه، ج۱۳، ص۲۱۵)
  • علم اهلِ خود را بهتر گرد می‌آ‌ورد تا پدران [خانوادهٔ خویش را]. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • دوستى کردن با مردم، نیمى از خِرد است. (تحف‌العقول، باب سخنان امام رضا(ع))
  • هر که شُکر خوبىِ مردم نکند، شکر خداى عزّوجلّ نکرده است. (میزان‌الحکمه، ج۶، ص۲۴)
  • در پاسخ به این سؤال که: «عقل چیست؟» فرمود: «جام اندوه را جرعه جرعه نوشیدن، با دشمنان مسامحه کردن و با دوستان مدارا نمودن.» (میزان‌الحکمه، ج۴، ص۱۰)
  • خِرَد مرد مسلمان كامل نشود تا آنگاه كه ده ویژگى در او باشد: به نیكى او امید رود؛ از بدى او در امان باشند؛ نیكىِ اندكِ دیگران را بسیار شمارد و نیكى بسیار خود را ناچیز انگارد؛ از نیازخواهى [دیگران] از خویش بی‌حوصله و دلگیر نشود؛ از علم‌جویى در طول عمرش خسته و ملول نگردد؛ تهیدستى در راه خدا را بیشتر از توانگرى دوست داشته باشد؛ فروتنی در راه خدا را از عزت در نزد دشمن خدا خوش‌تر داشته باشد، و گمنامى براى او خواستنی‌تر از شهرت باشد. [سپس امام فرمود:] پس دهمى و چه دهمى‌ای! [پرسیده شد: آن چیست‌؟ فرمود:] كسى را نبیند مگر آن كه نزد خود گوید: [بسا که] او از من بهتر و پرهیزگارتر باشد. (تحف‌العقول، باب سخنان امام رضا(ع))
  • آن­که کار نیک خویش را [از چشم مردمان] پنهان کند، کردارش هم‌ارزش با هفتاد کار نیک است، و آشکارکنندهٔ کار بد [دیگران یا خویش] سرافکنده است، و پنهان‌کنندهٔ کارِ بد [نهانی و فردی دیگران] آمرزیده است. (اصول کافی، ج۴، ص۱۶۰)
  • چه نیکوست آن خاموشى که از روى درماندگى [در سخن گفتن] نباشد. (میزان‌الحکمه، ج۶، ص۳۶۰)
  • تا سه خصلت در آدمی نباشد، حقیقت ایمان او کمال نیابد: نیک‌فهمی و ژرف‌نگری در دین، اندازه داشتن [و تدبیرِ] نیکو در زندگی، و شکیبایی در مصیبت‌ها. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • [در پاسخ به یکی از یارانش فرمود:] شخص برخوردار از نعمت در معرض خطر است، زیرا خداوند در آن نعمت حقوقى را بر او واجب گردانیده است. به خدا قسم، گاهى اوقات خداوند عزّوجلّ به من نعمت‌هایى مى‌دهد و من پیوسته نسبت به آنها بیمناک و نگران هستم تا اینکه از عهدهٔ حقوقى که خداوند در این نعمت‌ها به گردن من دارد برآیم.» [راوی گوید: عرض کردم: «فدایت شوم، شما با چنین مقام و منزلتى که دارید این چنین مى‌ترسید؟» فرمود:] آرى، پروردگارم را در برابر نعمتى که به من ارزانى داشته است ستایش می‌کنم. (میزان‌الحکمه، ج۱۲، ص۳۰۰)
  • مال [بسیار] جمع نمی‌شود مگر به پنج خصلت: بخل شدید، آرزوی دراز، حرص غالب، بریدن از خویشاوندان و برگزیدن دنیا بر آخرت. (مسند الامام الرضا، ج۲، ص۲۰۸)
  • بدانید که برای شما – پس از ایمان به خدا و پذیرش حقوق اولیای خدا، از آل محمد(ص) – در نزد خداوند شکری محبوب‌تر نیست از یاری‌رساندن‌تان به برادران مؤمن خویش در کار دنیای ایشان، که راهی است برای رسیدن به بهشت پروردگارشان. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • خداوند عزّ وجلّ تندرستان را مكلّف كرده‌است كه به امور افراد بیمار و ازكارافتاده رسیدگى كنند. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • به کار بستن عدالت و نیکوکارى باعث پایندگى نعمت است. (میزان‌الحکمه، ج۱۲، ص۲۸۷)
  • برای نعمت‌ها همسایه‌های خوبی باشید [و قدردان‌شان]، زیرا که نعمت‌ها رَمنده‌اند و اگر از مردمى بِرَمند دیگر به سوى آنان باز نمى‌گردند. (میزان‌الحکمه، ج۱۲، ص۲۸۱)
  • یاری تو به شخص ناتوان [از ادارهٔ امور زندگی خویش] از برترین صدقه‌ها است. (تحف‌العقول، باب سخنان امام رضا(ع))
  • کوتاهى کردن، مصیبت توانایان است. (میزان‌الحکمه، ج۹، ص۱۱۱)
  • شخص سخاوتمند از غذاى مردمان مى‌خورد، تا ایشان نیز از غذاى او بخورند و بخیل از غذاى مردمان نمى‌خورد، مبادا ایشان از غذاى او بخورند. (تحف‌العقول، باب سخنان امام رضا(ع))
  • علی‌بن‌شعیب گفت: به محضر امام رضا (ع) رسیدم امام به من فرمود: «ای علی، بهترین زندگی را چه کسی دارد؟» عرض کردم: «ای سرورم! شما از من داناتر به آن هستید.» امام فرمود: «ای علی، آن‌ که دیگران در زندگیِ او خوش زیند. ای علی، بدترین زندگی را چه کسی دارد؟» عرض کردم: «شما داناترید.» امام فرمود: «آن‌کس که دیگری در سایهٔ زندگی او زندگی نکند. ای علی، به راستی بدترین مردم کسی است که از کمک مالی [به آن که نیاز دارد] مضایقه کند و به تنهایی غذا بخورد و خدمتکارش را تازیانه بزند.» (تحف‌العقول، باب سخنان امام رضا(ع))
  • [از امام سؤال دربارهٔ طعم نان و آب پرسش شد، فرمود:] طعم آب طعم حیات است، و نان مزه­ و طعم زندگی را دارد. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • یاسر می‌گوید: در روزی که امام رضا(ع) به دست خلیفهٔ عباسی مسموم شده‌بود، و در همان روز و در اثر همان سم به شهادت رسید، پس از اینکه نماز ظهر را گزارد به من گفت: «ای یاسر! مردم [=اهل خانه و کارکنان]، چیزی خورده‌اند؟» گفتم: «آقای من! چه کسی می‌تواند غذا بخورد وقتی که شما در چنین حال [مسمومیت شدید و واپسین لحظات زندگی] هستید؟»
    در این هنگام امام (ع) راست نشست سپس فرمود: «سفره را بیاورید»، و همگان را بر سر سفره فراخواند و کسی را فروگذار نکرد، و یکایک را مورد محبت خویش قرار داد […] هنگامی که همه غذا خوردند امام بیهوش افتاد… (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • خدا بیامرزد کسی را که امر ما را زنده کند. [راوی گوید: گفتم: «چگونه امر شما را زنده می‌کند؟» فرمود:] دانش‌های ما را می‌آموزد و به مردمان تعلیم می‌دهد. همانا اگر مردم خوبی‌های سخن ما را دریابند راه ما را برگزینند. (فرازهایی از سخنان امام رضا(ع)، محمد حکیمی)
  • از امیرالمؤمنین (ع) نقل فرمود که: «دنیا یکسره نادانی و جهل است مگر جایگاه‌های دانایی، و علم تماماً بر علیه دارندهٔ آن حجت است مگر آنچه را که به آن عمل کند، و عمل همگی ریا است مگر آنچه که از سر اخلاص انجام گرفته باشد، و اخلاص [مخلصان] در خطر عظیمی است، و بنده نگران است تا عاقبت کارش چه خواهد شد.» (مسند الامام الرضا، ج۱، ص۲۸۱)
  • به خداوند گمان نیک [و از او انتظار خیر] داشته باش، زیرا خداى عزّوجلّ مى‌فرماید: «من نزد گمان بندهٔ مؤمن خویشم.» (میزان‌الحکمه، ج۶، ص۵۷۷)
// // ?>


نحوه صحیح برخورد با اعتیاد نزدیکان

نحوه صحیح برخورد با اعتیاد نزدیکان

«سوگند به روشنايى روز،

سوگند به شب چون آرام گيرد،

[كه‌] پروردگارت تو را وانگذاشته، و دشمن نداشته است.

و قطعا  آنچه در پیش است براى تو نيكوتر خواهد بود.

و بزودى پروردگارت تو را عطا خواهد داد، تا خرسند گردى …

و اما [تو نيز به پاس نعمت ما] يتيم را ميازار،

و گدا را مران،

و از نعمت پروردگار خويش [با مردم‌] سخن گوى.»

بخشی از سوره ضحی

دریافت فایل «نحوه صحیح برخورد با اعتیاد نزدیکان» به صورت pdf

وقتی صحبت از مشکلات زندگی مشترک می‌شود، کمتر مسئله‌ای می‌تواند به اندازه اعتیاد همسر نگران کننده و ویرانگر باشد. ۶۰ درصد طلاق‌ها به‌دلیل اعتیاد می‌باشد.[1] از طرف دیگر، علیرغم گذشته که اعتیاد به عنوان یک مشکل فردی تلقی می‌شد، و سعی می‌شد با تمرکز بر شخص دچار سوء مصرف الکل یا مواد مخدر به درمان آن پرداخت. امروزه جامعه ی بهداشت روان، مدل سیستم‌های خانوادگی را به عنوان بازتاب دقیق تری از شیوه اعتیاد می‌داند. در این مدل، سوء مصرف مواد را حاصل اختلال در عملکرد اعضای خانواده می‌دانند. به همین ترتیب، موثرترین راه برای حل این مشکل، کار با تمام اعضای خانواده برای بهبود الگوهای ارتباطی آن‌ها و ایجاد یک محیط سالم تر است[2]. حال پرسش اصلی این است که چه نوع برخوردی با اعتیاد نزدیکان، باعث کاهش آسیب اعتیاد (بر شخص معتاد و دیگر اعضای خانواده) شده و امکان بهبودی شخص معتاد را افزایش می‌دهد؟ به عبارتی نحوه صحیح برخورد با اعتیاد نزدیکان چیست؟

 واقعیت این است که اعتیاد یک مشکل است و فرد معتاد بیشتر یک بیمار است که احتیاج به کمک دارد. یک بیمار که اغلب شرایط خاصی دارد مثلاً نوجوان یا جوانی است پر از غرور، شور و انرژی و حس رهایی از بند خانواده، علاقه مند به تجربیات جدید و خطرکردن. با تجربه کم و عدم اطلاع از خطرات زندگی. یا مرد خانواده است که برای خودش جایگاه خاصی قائل است و تصورات خاصی دارد. «من به اندازه کافی عاقل هستم.» «این همه در زندگی زحمت می‌کشم مستحق اندکی تفریح، هرچند نادرست، هستم» و «من که برای آن‌ها چیزی کم نگذاشته» «برای آن‌ها ضرری ندارد» … به همین دلیل نحوۀ برخورد اطرافیان بخصوص والدین و همسر خیلی مهم است و حتماً باید اطلاعات کافی در مورد برخورد داشته باشند. بدین منظور ابتدا باید شناخت مناسبی از اعتیاد داشت.

دریافت فایل «نحوه صحیح برخورد با اعتیاد نزدیکان» به صورت pdf


[1]  انتخاب کد خبر: ۴۸۹۳۵۴   تاریخ انتشار: ۴۶ : ۱۱ – ۲۳ تير ۱۳۹۸

[2]  https://americanaddictioncenters.org/rehab-guide/married-to-a-drug-addict

// // ?>


ماه مهربان و طردشدگان از مدرسه (نگاهی به وضعيت بازماندگي از تحصيل در آستانه شروع سال تحصيلي)

«به نام بینای شنوا»

«عده‌ای در تاریکی‌‌اند؛

عده‌ای در روشنایی.

و ما آنان را می‌بینیم که در روشنایی‌اند؛

نه آنانی را که در تاریکی‌اند.»

                                  برتولت برشت

دریافت فایل pdf  مقاله‌ی «ماه نامهربان و طردشدگان از مدرسه»

(برگرفته از: روزنامه‌ی اعتماد، شماره 4732 – چهارشنبه ۱۲ شهريور ۱۳۹۹)

ماه نامهربان و طردشدگان از مدرسه

«خوب یادم است؛ وقتی کوچک‌تر بودم نمی‌توانستم به مدرسه بروم و همیشه در حسرت درس و کتاب و مدرسه و لباس فرم بودم. از 5 خواهر و برادری که بودیم سه تای اول‌مان نتوانستیم به مدرسه برویم. آن روزِ اول مهری که برادرم را به‌خاطر دو ماه اضافه سن در مدرسه قبول نکردند؛ هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم. گریه می‌کرد و می‌گفت: «حالا که من را در مدرسه نمی‌خواهند این‌قدر کار می‌کنم تا بمیرم.» و همین‌طور که هق‌هق می‌کرد از خانه بیرون رفت.

روزهای اول مهر را دوست نداشتم. از خودم متنفر بودم و از پدرم که فکر می‌کردم حتماً تقصیر او و بی‌عرضگی‌اش است که نمی‌توانیم درس بخوانیم. اگر روزی از جلوی در حیاط مدرسه‌‌ای رد می‌شدم دلم پر می‌کشید برای شنیدن هیاهوی تویش. گاهی خودم را محکم می‌گرفتم؛ بی‌اعتنا از جلوی در مدرسه رد می‌شدم و هم‌زمان در دلم جنگ و غوغا به‌پا می‌شد. بعضی وقت‌ها دلم می‌خواست بچه‌های مدرسه را اذیت کنم. مدرسه سرزمین ناشناخته‌ای بود که من را به آن راهی نبود.

ادامه‌ی مطلب …

// // ?>


نحوه صحیح برخورد با سوء مصرف مواد مخدر در فرزندان

وقتی که ما بچه‌دار می‌شویم، انتظار و پیش‌بینی چیزهای خوب و بزرگ برای فرزندانمان داریم. آرزو داریم فرزندانمان از خودمان بهتر شوند و به موقعیت‌هایی که خودمان آرزو داشته‌ایم و نرسیده‌ایم برسند. ممکن است فکر کنیم که در راه رسیدن به این موقعیت‌ها با لحظات سخت و پرچالشی در زندگی روبرو خواهند شد، ولی هیچ‌گاه انتظار نداریم که در دام اعتیاد و الکل بیفتند.

اعتیاد فرزندان برای والدین مانند یک شوک بزرگ است. تمام والدین آرزو دارند که فرزندانشان هرگز در معرض مواد مخدر و عوارض جانبی مختلف آن قرار نگیرند؛ اما متاسفانه مواد مخدر در هر مرحله ای از زندگی ممکن است وارد شود.

در کشور ما، اعتیاد به مواد مخدر در بین نوجوانان و جوانان نگران کننده است. متوسط سن شروع مصرف مواد مخدر 15 سال است[1] و به گفته مسئولین، اعتیاد به نخستین نگرانی خانواده‌ها در ایران تبدیل شده است.[2] طبق آمارهایی که از نرخ اعتیاد دانش‌آموزان اعلام می‌شود، هم‌اکنون حدود 2 درصد از دانش‌آموزان مقطع دبیرستان دچار اعتیاد هستند (دقت شود که 2 درصد دچار اعتیاد هستند. یعنی به طور منظم مواد مصرف می کنند وگرنه آمار نوجوانانی که این مواد را امتحان کرده‌اند و در خطر ابتلا به اعتیاد هستند مطمئناً بیشتر از این مقدار است) و این یک زنگ خطر جدی برای مدارس محسوب می‌شود. این درصد در سال 80 یعنی حدود 18 سال پیش در میان دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم در حدود نیم درصد بود و 10 سال بعد یعنی در سال 90 به یک درصد رسید و حالا طبق آخرین آماری که به‌ دست آمده (سال 97)، با افزایش یک درصدی به 2 درصد رسیده است![3]

در این مقاله، ابتدا در مورد اعتیاد و اهمیت آگاهی والدین و فرزندان از آن در دوره نوجوانی صحبت می‌شود، سپس علل کلی گرایش به سمت مواد مخدر بیان می‌شود، سپس چگونگی آگاهی والدین از مصرف کردن مواد توسط فرزندان عنوان می‌شود، پس از آن احساس‌هایی که معمولاً والدین درگیر با اعتیاد فرزندان دچار آن می‌شوند بیان می‌گردد، در ادامه برخی اشتباهات رایج در برخورد با اعتیاد فرزندان گفته می‌شود و در پایان راه‌هایی برای ایجاد دگرگونی و چگونگی برخورد درست با اعتیاد فرزندان بیان می‌گردد. در انتهای مقاله نیز ضمیمه‌ای در مورد نحوه گفتگوی درست با فرزندان درگیر اعتیاد آورده شده است.

دریافات مقاله نحوه برخورد با اعتیاد فرزندان


[1]  خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) 6/12/97 (www.irna.ir/news/83221425/)

[2]  خبرگزاری فارس 7/5/1397 (http://fna.ir/bns4bm)

[3]  سلامت نیوز ۱۳۹۷/۱۰/۱۲ (http://www.salamatnews.com/news/261645/)

// // ?>


معرفی کتاب «بازی و یادگیری در فضای باز »

نام کتاب: بازی و یادگیری در فضای باز (اقدامات لازم برای کسب تجربه‌های کیفی برتر در محیط آزاد …)

نویسنده: جان وایت

مترجم: علی ایمانی

نشر: مدرسه

 


بازی، در انواع متنوع آن از مهم‌ترین شیوه‌های فعالیت برای کودکان خردسال در فضای باز است. از طریق این بازی‌ها که پایه و اساس یادگیری کودک دربارۀ جهان اطراف خود است، کودکان شادی و نشاط را می‌یابند و رشد جسمی، هوشی، احساسی، هیجانی و اجتماعی آن‌ها از این طریق پیشرفت می‌کند. امروزه همۀ استادان عرصۀ آموزش و تعلیم و تربیت و حتی روانشناسان آموزشی، مناسب‌ترین شیوۀ یادگیری برای کودکان خردسال را از طریق بازی، بخصوص در خارج از ساختمان، در طبیعت، جنگل، کنار دریا و رودخانه و یا محیط‌های الهام گرفته از آن‌ها می‌دانند.

این کتاب شامل فصل‌های زیر می‌باشد:

فصل اول: تامین مواد طبیعی در محیط‌های فضای باز

فصل دوم: پیش‌بینی لازم برای کسب تجربه‌های ذیروح در فضای آزاد

فصل سوم: پیش‌بینی لازم برای بازی با آب در فضای باز

فصل چهارم: پیش‌بینی لازم برای بازی‌های تخیلی و خلاق در فضای باز

فصل پنجم: پیش‌بینی لازم برای بازی جسمی و حرکتی در فضای باز

فصل ششم: پیش‌بینی لازم برای بازی ساختمان‌سازی و پناهگاه‌سازی …


برای نمونه خلاصه‌ای از فصل اول در زیر آورده شده است:

فصل اول: تأمین مواد طبیعی در محیط‌های فضای باز

مواد طبیعی مطلوب، برای تحقیق و بازی مکان‌های دستیابی به آن‌ها
ماسه شرکت‌های مصالح ساختمانی

توجه: اطمینان حاصل کنید که ماسه با درجه‌ی کیفیت عالی و برای بازی کودکان خردسال مناسب باشد.

ترجیحاً ماسه سه بار شسته شده‌ی شفاف استفاده شود، هرچند هزینه‌ی بالایی دارد.

ماسه‌ای که از خرد کردن ماسه سنگ تولید شده باشد ممکن است دارای ذرات بسیار ریزی باشد که نباید با تنفس فرو برده شود!

خاک فروشگاه لوازم باغبانی و در مقادیر زیاد از مصالح ساختمانی که در این صورت احتمال آلودگی آن توسط سگ و گربه‌ی بیماری‌زا کمتر است.

توجه: استفاده از خاک برگ مبتنی بر خاک پیت از لحاظ محیط زیست غیربهداشتی است، زیرا این خاک از زمین باتلاقی استخراج می‌گردد.

چوب: کنده‌های درخت، قطعات تنه‌ی درخت، بخش‌هایی از شاخه‌ها، قطعه چوب‌ها و سرشاخه‌ها بنیاد‌های حیات وحش، صنایع دستی محلی و افرادی که تولیداتی از چوب می‌سازند.
سنگ: قلوه سنگ، سنگ ریزه‌ها، سنگ لوح، ریگ‌ها فروشگاه‌های لوازم باغبانی و لوازم فنی (که در بخش‌های باغبانی دارای مجموعه‌های بسیاری از مخلوط‌های دانه‌بندی شده، سنگ‌ریزه‌ها و سنگ‌های بزرگ جالب برای طراحی و منظره‌سازی هستند.)

فروشگاه‌های مصالح ساختمانی (در مقادیر زیاد مثل تن یا نیم تن)

فروشگاه‌های خانه‌سازی (اغلب دارای بسته‌های کوچک سنگ‌ریزه‌ی صیقل خورده هستند)

فروشگاه‌های حیوانات دست‌آموز دارای بخش‌های آکواریوم

گیاهان: گل‌ها، گلبرگ‌ها، انواع سبزی خوردن، برگ‌ها (به‌خصوص برگ‌های معطر)، علف‌ها پیشنهاد: یک بخش باغبانی داشته باشیم با تمام فعالیت‌های ممکن و مفید این بخش!

حداکثر استفاده را از کاشتن و پرورش دانه‌های معمولی در محیط فضای باز خود به دست آورید: گل‌های مینا (مارگریت، داوودی)، گل‌های قاصدک، گل‌های آلاله، گل رز، شکوفه‌ی گیلاس و هر آن‌چه سالم و قابل دسترس در آن زمان است.

دانه‌ها: شاه بلوط‌های هندی، دانه‌های بلوط، میوه‌های درخت چنار
صدف‌ها، پرها، مواد معدنی

وسایل لازم برای استفاده از مواد طبیعی:

  • انتقال‌دهنده‌هایی مانند چرخ‌دستی‌ها، گاری‌ها و سبدها بر روی دوچرخه
  • سطل‌های دسته‌دار برای برداشتن و حمل کردن
  • بیل‌های دسته بلند، چنگک‌ها، شن‌کش‌ها (غالباً در اندازه‌ی کودکان یا یک یا دو تا با اندازه‌ی بزرگسالان)
  • بیلچه‌ها و سایر ابزار دستی در اندازه‌ی کودکان (انواع فلزی آن‌ها معمولاً اثربخش‌تر از نوع پلاستیکی آن‌هاست)
  • جاروهای دسته بلند، یک خاک‌انداز و یک قلم‌مو (جارو کردن یک فعالیت جسمی زیاد است که کودکان دوست دارند و می‌توانند در تمیز کردن، برگرداندن ماسه‌های ریخته شده به گودال ماسه‌ها کمک کنند.)
  • وسایل کهنه‌ی آشپزخانه (مانند دیگ‌های بزرگ فلزی و ملاقه‌ها)
  • جعبه‌های شیر و نان
  • ناودان‌ها و لوله‌های پلاستیکی
  • غربال‌های باغبانی
  • منبع آب، شیلنگ و قوطی‌های آب
  • لباس‌های محافظ، مثل لباس‌های بادی؟
  • دستکش باغبانی به اندازه‌ی کودکان (برای آن‌هایی که نمی‌توانند یا دوست ندارند با ماسه و خاک تماس مستقیم داشته باشند.)

در کنار ابزار بالا وسایل زیر به‌خصوص برای بازی‌های تخیلی در همچین فضایی مناسب هستند:

  • حیوانات دنیای کوچک، مثل دایناسورها، حیوانات وحشی، اهلی، خانگی و چهارپایان کوچک دارای مجموعه‌های موضوعی، آماده و آسان برای حمل در ظرف‌ها یا سبدهای چرخ‌دستی هستند.
  • وسایل نقلیه‌ی دنیای کوچک، مخصوصاً آن‌هایی که ردپا برجا می‌گذارند و دارای کانتیرهایی برای پرکردن هستند.
  • قطعات تخته، آجرهای کوچک و ابزار خانه‌سازی برای استفاده‌ از ماسه‌ی آبکی، «ساروج؟» و آجر چینی.
  • یک صندوق یا جعبه، نقشه‌ها و اشیای دست‌ساز برای پنهان و پیدا کردن به عنوان باستان شناسان یا دزدان دریایی
  • اشیایی در خانه بازی برای نشان دادن اجاق گاز و وسایلی میز و صندلی
  • ابزاری برای موضوعات ایفای نقش (نقش‌گذاری) مانند اردوگاه، دزدان دریایی، سایت حفاری، ساختمان سازی
  • قلاب‌هایی بر روی دیوارها یا نرده‌های نزدیک برای ایجاد سیستم قرقره با سطل‌ها و طناب‌ها
  • ابزارهایی برای ساختن پناه‌گاه / کمینگاه: ابزار طبیعی در پناه‌گاه‌ها و سایر ساختمان‌هایی که کودکان ساخته‌اند به شدت از بازی پشتیبانی می‌کند.

نکاتی برای کسب حداکثر استفاده از مواد طبیعی

  • بازی‌‌های کودکانه‌ی خود را به یاد بیاورید و خاطرات خود را بیان کنید: اطمینان حاصل کنید که همه‌ی کارکنان اهمیت تعاملات با مواد و ابزار طبیعی را درک کرده و در تحقق آن می‌کوشند.
  • اطمینان حاصل کنید که کودکان راحت و آسوده باقی بمانند و یاد بگیرند دست‌هایشان را دهانشان نکنند. عادت شستن دست‌ها را بعد از بازی برقرار کنید.
  • کودکان را تشویق کنید از تمامی حواس خود به تناسب استفاده کنند؛ برای مثال جلب توجه کودک به بوی مواد و احساس گل‌ها بر روی لب‌ها و گونه‌هایشان، تشویق کودکان برای قرار دادن پاهای برهنه بر روی مواد طبیعی (گل، ماسه، شن، چمن و علفزار)
  • استفاده‌ی کودکان از مواد طبیعی را مشاهده کنید و از مشاهدات برای ارزشیابی و طرح برنامه‌های جدید برای کودکان استفاده کنید.
  • مراقبت از دنیای طبیعی را در کودکان بهبود بخشیده و ارتقا دهید.
  • تصاویری با کیفیت بالا از اینترنت، تقویم‌ها و کارت پستال‌ها جمع‌آوری کرده و آن‌ها را برای استفاده درمحیط‌های باز با سلفون بپوشانید. از بازی‌ها عکس بگیرید. همچنین به بچه‌ها کمک کنید از ساختمان‌ها یا نمونه‌هایی که می‌سازند عکس بگیرند. از این تصاویر و ساخته‌ها برای بررسی، بازدید و گسترش طرح‌ها و نمایش و ساختن کتاب‌های خانگی کمک بگیرید.
  • مراقب نمونه‌هایی که کودکان از مواد برای نشان دادن چیزهای دیگر استفاده می‌کنند باشید؛ زیرا این نوع تفکر برای «رشد شناختی» مهم است و در شناخت و برنامه‌ریزی شما برای کودکان مؤثر می‌باشد.
  • زبان را برای توصیف، درک و احساس زیبایی، شکل و خواص مواد پرورش دهید. کتابی با تصاویر رنگی و واژه‌هایی که با یکدیگر مطرح و به توافق رسیده‌اید درست کنید. فضای خالی برای اضافه کردن واژه‌های جدید در نظر بگیرید. واژگان کودکان را در مورد «کاربرد کلمات» همان‌طور که شرح می‌دهید آن‌ها در حال انجام چه کاری هستند توسعه دهید: مخلوط و آسیاب کردن، هم زدن و تکان دادن، الک، حفر، پنهان و پیدا کردن، از پوشش درآوردن، نمایان ساختن، پاشیدن، تپ تپ صدا کردن، کپک زدن، فشردن و آب گرفتن، له کردن و … .
  • به کودکان کمک کنید تا داستان‌هایی بازگو یا ابداع کنند که با استفاده از مواد طبیعی آن‌ها را متحد و هماهنگ کند. مثل «هلیم درست کردن سه خرس» یا داستانی که شامل آمیزه‌ای از جادو و افسانه باشد، که قدرت به‌خصوصی را به‌وجود آورد. از عامل بالقوه و استعداد نهانی برای بازی تخیلی دنیای کوچک با استفاده از مواد طبیعی، هم به عنوان طرح‌ها و هم منابع بازی، مانند خانه‌ها، غارها، تونل‌ها و … حداکثر استفاده را ببرید.
  • طرح‌ها و ایده‌های خلاق را برای نشانه‌سازی تشویق کنید. برای مثال، با مخلوط ماسه خیس و آبکی و قلم‌موهای رنگ با گِل و چوب بر روی سطوح نرم و با استفاده از سرشاخه‌ها یا چنگک علامت‌هایی ایجاد کنید.
  • بر ابداع، آزمایش و کشف تأکید کنید و در مورد بی‌نظمی و کثیف‌کاری در حین بازی با مواد طبیعی نگران نباشید.

 

// // ?>


معرفی مستند «داستان پلاستیک»

تولید کنندگان اصلی مواد پلاستیکی همان صنایع نفت و گاز و پتروشیمی هستند. مدتهاست که آنها برای کسب سود بیشتر، به روشهای مختلف ما را به مصرف بیشتر پلاستیک سوق می دهند. آنها سودش را می برند و ما باید زباله ها را جمع کنیم، اقیانوسها، ساحل دریاها و کنار جاده ها را پاکسازی کنیم. با این روند، ما همیشه از آنها عقب تر خواهیم بود.

هیچ وقت نخواهیم توانست مشکل پلاستیک را به عنوان مشکل زباله های پلاستیکی حل کنیم، باید ببینیم چه کسی پلاستیک را تولید می کند و چرا؟ وقتی آنها میلیاردها دلار برای افزایش مصرف پلاستیک سرمایه گذاری می کنند ما نمی توانیم فقط به مردم توصیه کنیم که زباله هایشان را در سطل بریزند. حتی دیگر توصیه به بازیافت هم، هرچند ضروری اما کارساز نیست. پلاستیک نه فقط وقتی به عنوان زباله در طبیعت رها می شود، بلکه در تمام چرخه عمرش برای محیط زیست هزینه های بسیاری دارد.

فرویلان گریت که عضو یک موسسه محیط زیستی فعال در فیلیپین است می گوید: من مدتها پیش تصمیم گرفتم از کیسه های پلاستیکی و ظروف یک بار مصرف استفاده نکنم، این کار بزرگی است، اما خیلی زود شما می فهمید که در سطح سیستماتیک چیزی را عوض نمی کند.

مستند “داستان پلاستیک” نگاهی گسترده به بحران آلودگی توسط پلاستیک و اثرات جهانی آن بر سلامت زمین و ساکنان آن می اندازد. فیلم وضعیت این بحران را در سه قاره بررسی می کند: مکانهای دفن زباله، کوههای زباله تلنبار شده، رودخانه ها و دریاهایی که آلوده به پلاستیک هستند و آسمانی که با گازهای سمی تولید و سوزاندن پلاستیک خفه شده است.

“داستان پلاستیک” مصاحبه هایی با متخصصان و فعالانی که در خط مقدم مبارزه علیه پلاستیک هستند انجام می دهد و جنبش جهانی مبارزه علیه پلاستیک را که در همه جای جهان در حال شکل گیری است به تصویر می کشد. در این فیلم شما با راه حلهایی که در نقاط مختلف جهان برای برخورد ریشه ای با معضل پلاستیک پیگیری می شود آشنا می شوید.

 

// // ?>